przechodzień.

stoisz w miejscu.

dookoła przewija się mnóstwo ludzi.

cienie otaczają cię z każdej strony.

zamyślony. wbijasz wzrok przed siebie.

zamyślony. twoją uwagę rozprasza on.

przechodzień.

starsza pani z psem.

kobieta w ciąży.

stary kumpel.

bezdomny szukający schronienia przed deszczem.

najprawdopodobniej nigdy więcej nie ujrzysz już przechodnia.

nie będziesz miał okazji pomyśleć nad jego losem.

i z tą myślą przejdziesz obok kogoś, kogo nawet nie zauważysz.

"przechodzień" - pomyśli.

i najprawdopodobniej już się nie spotkacie.

życie ostre ma krawędzie.

rozpocząwszy rok huczną zabawą na miejskim rynku, domówką z rodziną czy przyjaciółmi, albo samotnie przy lampce szampana, wchodzimy powoli w swoją rzeczywistość. 

każdego męczą te same pytania.

co przyniesie ten rok?

czy zmieni się na lepsze?

czy gorsze?

czy w końcu...?

czy może...?

czy...?

a prawda jest jedna.

życie ma ostre krawędzie.

i na pewno każdy z nas skaleczy się nim w tym roku nie raz. 

tylko wiecie co.

najważniejsze, to żeby był przy nas ktoś, kto tę ranę opatrzy.

powie, że się zagoi.

że będzie dobrze.

a życie niech sobie ma te swoje.

ostre krawędzie.